2 oktober 2021: Vioolrecital met Yossif en Philippe Ivanov

Muzikanten met een meesterlijke techniek en een fijngevoelig muzikaal inzicht zijn zeldzaam; muzikanten die daarnaast nog eens feilloos de akoestiek van een zaal weten te bespelen, nog veel zeldzamer. En toch kom je ze soms tegen. Yossif Ivanov en zijn broer Philippe waren het tijdens het voorbije concert volkomen eens met het totaaleffect van hun spel. Elke frase kwam duidelijk geprofileerd op ons af. Beethoven leek daardoor, in de tweede sonate voor viool en piano, zijn eigen muzikale zinnen met een enorme expressieve directheid te onderbreken. Stravinsky was dan weer zijn hippe zelve in het Divertimento voor viool en piano: de verrassende tegenstellingen botsten halsoverkop tegen elkaar op. In het werk van Rafaël D’Haene – Sonata per Violino e Pianoforte, dat in 2004 bij Euterpe in première ging – werden we op sleeptouw genomen door solide klassieke structuren die gaandeweg wonnen aan expressieve kracht. En uiteindelijk kreeg in Tzigane van Ravel de uitdagende natuur van de zigeunermuziek het laatste woord.

Of toch niet. Na de duizelingwekkende roetsjbaan van snelle noten aan het einde van Tzigane stapten we definitief de nacht in met Salut d’Amour van Elgar als bisnummer. Een charmant muzikaal afscheid, waarop het eerste glaasje gezelligheid (na ruim anderhalf jaar corona) naadloos aansloot.


Comments are closed.