CORONA-UPDATE

Euterpe heeft besloten om tot het eind van dit seizoen geen concerten te laten doorgaan. Het is onze hoop dat wij deze zullen kunnen inplannen in ons volgende seizoen, dat start in oktober 2020. Zo zullen we, zij aan zij met de muzikanten die al geboekt waren, hopelijk ook Paul Heyman & Isil Bengi en Yossif & Philippe Ivanov te horen krijgen. Samen met u wachten we af “in ons kot” en hopen we u spoedig – in goede gezondheid – terug te kunnen ontmoeten.

Donderdag 26 maart 2020: Paul Heyman en Isil Bengi

Naar aanleiding van het coronavirus ziet Euterpe zich genoodzaakt dit concert niet te laten doorgaan. We zoeken met de muzikanten naar een oplossing om het concert te verplaatsen en informeren u over de nieuwe datum zodra die gevonden is.

We nodigen je graag uit op ons volgende concert met:

Programma:

  • Chopin: Sonate voor cello en piano in g opus 65
  • Mendelssohn: Variations concertantes voor cello en piano opus 17
  • Poulenc: Sonate voor cello en piano

Zoals altijd is er nadien de gelegenheid om na te praten bij een drankje en de muzikanten te ontmoeten.

Plaats en tijdstip: Concertstudio Kortrijk, 20u

6 februari 2020: ‘Let’s dance’ met Trio Carousel

Het gloednieuwe Ensemble Carousel veroverde met drie muzikanten (violist Samuel Nemtanu, klarinettiste Annelien Van Wauwe en pianist Yannick Van de Velde) het podium van de Concertstudio, dat voor de gelegenheid met de themakleuren van het ensemble gedecoreerd werd. De vrolijke, volkse muziek van Bartók (de Roemeense Volksdansen en Constrasten), Stravinsky (Three pieces voor klarinet solo, L’Histoire du Soldat) en Khachaturian (Trio voor klarinet, viool en piano) werd glansrijk aangekondigd door Klara-presentatrice Greet Samyn. Zoals de muzikanten virtuoos werk afleverden, zo schitterden ook weer de vakkundige boeketten van Florist Vercamer.

13 december 2019: ‘Urban Piano Quartet’

Het Urban Piano Quartet (Nicolas Dupont, Clément Holvoet, Kacper Nowak en Monika Darzinkeviciute) bracht zowel recent geschreven muziek van Vasks als het derde pianokwartet van Brahms. We vonden in het recent opgerichte ensemble een groep uiterst toegewijde musici die zich geen greintje energie bespaarden om de intensiteit van de muziek over te brengen en de complexiteit van beide werken uit te klaren. Een ideale luisterervaring!

11 oktober 2019: ‘Trio Medici’

Het eerste concert van het seizoen met Trio Medici beloofde een spannende uitdaging te worden: zowel het pianotrio van Hersant (Variations sur la ‘Sonnerie de Sainte-Geneviève du Mont’ de Marin Marais) als dat van Tsjaikovski steken boordevol technische hindernissen voor de individuele muzikanten. Tijdens het werk van Hersant was het vooral zweten geblazen voor Vera Lopatina (viool) en Adrien Bellom (cello), die vaak razendsnelle notenpassages en speciale klankeffecten dienden te beheersen. Daarbovenop was de partituur zo opgevat dat de muzikanten op heel nauwgezette tijden op elkaar moesten kunnen inspelen. Geen enkele van die moeilijkheden leidde ons echter af van de hypnotiserende pracht van de muziek.

In tegenstelling tot het werk van Hersant, dat pas in 1998 het levenslicht zag, zijn we doorgaans wel vertrouwd met het pianotrio van Tsjaikovski. Toch blijft dit lijvige werk fascinerend om te blijven volgen, erin te verdwalen en ons besef van de tijd kwijt te geraken. De pianopartij geldt als één van de zwaarste voor pianisten: de 90 pagina’s muziek, krioelend van de virtuoze passages, vereisen nogal wat stamina en technische bagage. Olga Kirpicheva (piano) leek er echter niet van onder de indruk. Alweer bracht het trio een uitvoering die ons op het puntje van onze stoel deed zitten.

Of het pianotrio van Debussy in vergelijking daarmee een peulenschil was, wie zal het zeggen? Elk werk heeft zo zijn eigenaardigheden, maar ook deze, nog romantische muziek van Debussy bloosde gezond in de handen van Trio Medici.

24 mei 2019: ‘De stem op levensreis’

Hendrickje Van Kerckhove (sopraan) en Nicolas Callot (piano) namen ons doorheen een avond met muziek van Grieg, Robert en Clara Schumann en Schönberg. In de Hjertets Melodier van Grieg verzonken we in Noors-exotische hartstocht. Frauenliebe und -leben van Robert Schumann en Sechs Lieder van zijn vrouw Clara brachten dan weer poëtische romantiek, terwijl Schönberg – niet erg naar zijn gewoonte – voor de feestvreugde zorgde met de cabaretstijl van zijn Brett-Lieder. De zuivere zangstem van Hendrickje Van Kerckhove evolueerde van balans en introspectie naar de nodige bravoure. Nicolas Callot manoeuvreerde van de ene stemming naar de andere, met als verste uithoek een surreëel huiselijke sfeer in vier stukken voor piano solo van Grieg. Al bij al een avond die uitblonk in vredige rust.

IMG_7213

4 april 2019: ‘Harmonieuze verten’

De muziek van Mozart mag dan nog een zekere voorspelbaarheid kennen, Quatuor Akilone maakte van het Dissonanten-kwartet een levendig gefraseerd werk zonder sporen van stilistische slijtage. In de werkjes uit de Cipressen van Dvorak, bewerkt voor strijkkwartet, ontdekten we een rustieke grilligheid, terwijl de verrassende wendingen in de ritmiek van de muziek dan weer vol charme in de plooi vielen. Even tussendoor imponeerde Nathanaël Gouin met zorgvuldig opgebouwde dramatiek in de pianovariaties op. 21 nr. 1 van Brahms. In het pianokwintet in Es van Schumann maakten Gouin en het Quatuor Akilone muziek alsof ze elkaar al jaren kenden. Nochtans was het hun eerste ontmoeting op het podium. Dat alle – maar dan ook alle – details op hun plaats vielen, kan enkel verklaard worden door een feilloos vertrouwen tussen de vijf muzikanten, dat op zich wonderlijk onverklaarbaar was.

2019 04 04-5

9 februari 2019: ‘Echo’s van jeugdige hartstocht’

De stevige muzikale persoonlijkheden van Mona Verhas (viool), Florian Peelman (altviool), Jonathan Van de Velde (cello) en Yannick Van de Velde (piano) zullen nog lang echoën in ons geheugen. Alle vier hadden ze elkaar iets te bieden: Mona haar ongedwongen warmte, Florian zijn feilloze gevoel voor zwaartekracht, Jonathan zijn lichtvoetige wendbaarheid en Yannick zijn heldere, alles samenvattende inzicht. Zo liet de groep zich transformeren tot een gepassioneerde vertolker voor de drie jeugdwerken op het programma. Beethoven, Lekeu en Strauss waren voor even terug jong.

cathy dupas-8

13 december 2018: ‘Klassiek, romantisch en modern: drie cellosonates’

Met de poëtische ingesteldheid van celliste Julie Sévilla Fraysse en de rapsodische persoonlijkheid van pianist Philippe Raskin vond een ontmoeting plaats tussen het beste van twee werelden. In Beethovens eerste cellosonate dwong Julie Sévilla Fraysse het samenspel tot een gecontroleerde verfijndheid, terwijl Philippe Raskin de vioolsonate van Franck (gearrangeerd voor cello) voortstuwde langs een avontuurlijk pad vol onverwachte ontdekkingen. In de rijke stilistische taal van Sjostakovitsj’ cellosonate vonden beide temperamenten dan weer een basis voor het ontwikkelen van een intrigerend, verhalend schouwspel. Kippenvelmomenten in overvloed!

Julie Sévilla Fraysse - Philippe Raskin

6 oktober 2018: ‘De piano vertelt’

Beatrice Berrut toonde hoe je met een totaalpakket aan muzikale vaardigheden reuzen van componisten kan beitelen uit de klankmassa van een piano. Passie en overgave vulde ze aan met een brede en efficiënte kijk op de vormgeving van de muziek; haar arrangementen van orkestwerken voor piano solo zaten als gegoten. We wisten al dat Bach, Liszt, Mahler en Wagner meesters in hun vak waren, maar een aantal van hun werken staan sinds vorige zaterdag in het hart gegrift.

De Zwitserse kaas, wijn en chocolade na het concert waren een eenmalig aanbod, maar vielen (evenzeer) in de smaak!

Beatrice Berrut 2