29 januari 2022: Sonoro Quartet en Yannick Van de Velde

Als een pianist wedijvert met vier andere muzikanten, dan is geen enkele concertzaal nog veilig. Geniet tijdens ons volgende concert van de onstuimige muziek van Beethoven, Brahms en Henderickx, gespeeld door de jonge talenten van het Sonoro Quartet en de Belgische toppianist Yannick Van de Velde.

Sonoro Quartet:
– Mona Verhas, viool
– Jeroen De Beer, viool
– Séamus Hickey, altviool
– Paul Heyman, cello
Yannick Van de Velde, piano

Programma:
– Beethoven: Strijkkwartet nr. 7 in F op. 59 nr. 1 ‘Rasumovsky’
– Henderickx: Strijkkwartet nr. 2 ‘In Deep Silence III’ (Impression on a theme from Haydn)
– Brahms: Pianokwintet in f op. 34

Locatie: Concertstudio Kortrijk
Aanvang: 20u

Over onze vorige concerten

Corona-update:


Beste muziekliefhebber


De corona-maatregelen zijn recent gewijzigd en dit brengt voor ons volgende concert, met het Quatuor Zaïde, helaas een aantal aanpassingen met zich mee. Aan de ingang van het gebouw zal een medewerker van Euterpe uw Covid-certificaat controleren. Daarnaast is het dragen van een mondmasker ten allen tijde verplicht, ook tijdens het concert.

Een Covid-certificaat (of Covid Safe Ticket) kan u verkrijgen als u
– volledig gevaccineerd bent
– een negatief testresultaat hebt (naar aanleiding van een sneltest of PCR-test van maximum 72 uur oud)
– hersteld bent van Covid-19 (en daarbij een positieve test aflegde maximum 6 maanden geleden).

Het Covid-certificaat bevat een QR-code, die de medewerker van Euterpe zal inscannen. U kan daarvoor zowel een papieren certificaat tonen of een digitale versie op uw smartphone.

Het Covid-certificaat kan op meerdere manieren verkregen worden. Via https://covidsafe.be/nl/veelgestelde-vragen#certificaten vindt u hierover alle informatie.

Minderjarigen jonger dan 12 jaar en 2 maanden hebben geen Covid-certificaat nodig om evenementen bij te wonen.


Het is langer doorbijten dan verwacht, maar op die manier kunnen we toch nog van een avondje muziek genieten. Tot binnenkort!

26 november 2021: Quatuor Zaïde

Het laatste concert van dit najaar bracht ons strijkkwartetklanken van een wel hoogst originele oorsprong. De plechtige openingsakkoorden uit Mozarts ‘Toverfluit’ sponnen meteen een spannend begin aan een prachtig programma, dat met begeestering gebracht werd door het Quatuor Zaïde. Het kwartet zong enkele aria’s uit de ‘Toverfluit’, reflecteerde toen op de naam ‘Bach’ in Gubaidulina’s Reflections on the theme B-A-C-H en speelde met geestdriftig karakter het derde Rasumovsky-kwartet van Beethoven. In het bisnummer voerde de Koningin van de Nacht het hoogste en laatste woord. Het vuur en enthousiasme van de muzikanten van deze avond zullen ons nog een tijdje warm houden in de komende winterperiode!

29 oktober 2021: Pianorecital met Guillaume Bellom

Staat ‘Gaspard de la nuit’ van Ravel op het programma, dan kan je als muziekliefhebber al eens gezellig huiveren bij het muzikale geritsel van een ingebeelde krekel in de schaduw van een galg. Voor de pianist die het werk moet uitvoeren, komt het er echter op aan niet in één of andere strop verstrikt te raken. Linker- en rechtervingers kruisen elkaar voortdurend in een dik ritmisch en harmonisch weefsel. Er is nauwelijks ademruimte voor een duidelijke melodie. Toch was Guillaume Bellom vrijdagavond de naargeestige pianotechnische moeilijkheden te slim af. Soepele en zelfs kalmerende armbewegingen omschreven de melodieën met een vanzelfsprekende trefzekerheid en dreven Gaspard, het gluiperige nachtwezen, terug in zijn graf.

Ook in de Blanca Variations van Adès, een werk uit 1971, verbleven we in een onrustwekkende omgeving, te wijten aan een bevreemdende harmonische veellagigheid. De rest van de avond weerklonk echter alleen nog romantisch optimisme: parelende waterklanken in Les jeux d’eau à la villa d’Este van Liszt, subtiele stemmingswisselingen in enkele Impromptus van Schubert en, als toemaatje, een fijngevoelig ‘Lied zonder woorden’ van Mendelssohn.

In zekere zin vat de titel van het bisnummer het fantasierijke programma bondig samen. Muziek heeft weinig woorden nodig om een verhaal of emotie over te brengen. Toch was het podium een stuk killer geweest zonder de kunstzinnige teksten van presentatrice Greet Samyn, die ons inbeeldingsvermogen vakkundig voorkneedde. De kracht van het woord en de kracht van muziek: ze kwamen op vrijdagavond prachtig samen!

2 oktober 2021: Vioolrecital met Yossif en Philippe Ivanov

Muzikanten met een meesterlijke techniek en een fijngevoelig muzikaal inzicht zijn zeldzaam; muzikanten die daarnaast nog eens feilloos de akoestiek van een zaal weten te bespelen, nog veel zeldzamer. En toch kom je ze soms tegen. Yossif Ivanov en zijn broer Philippe waren het tijdens het voorbije concert volkomen eens met het totaaleffect van hun spel. Elke frase kwam duidelijk geprofileerd op ons af. Beethoven leek daardoor, in de tweede sonate voor viool en piano, zijn eigen muzikale zinnen met een enorme expressieve directheid te onderbreken. Stravinsky was dan weer zijn hippe zelve in het Divertimento voor viool en piano: de verrassende tegenstellingen botsten halsoverkop tegen elkaar op. In het werk van Rafaël D’Haene – Sonata per Violino e Pianoforte, dat in 2004 bij Euterpe in première ging – werden we op sleeptouw genomen door solide klassieke structuren die gaandeweg wonnen aan expressieve kracht. En uiteindelijk kreeg in Tzigane van Ravel de uitdagende natuur van de zigeunermuziek het laatste woord.

Of toch niet. Na de duizelingwekkende roetsjbaan van snelle noten aan het einde van Tzigane stapten we definitief de nacht in met Salut d’Amour van Elgar als bisnummer. Een charmant muzikaal afscheid, waarop het eerste glaasje gezelligheid (na ruim anderhalf jaar corona) naadloos aansloot.

17 september 2021: Cellorecital met Paul Heyman

Romantiek kan zo uiteenlopend zijn. Cellist Paul Heyman en pianiste Isil Bengi verbaasden ons vrijdagavond met de edele geleerdheid van Camille Saint-Saëns, de vluchtende, verzinkende hartstochten van Gabriel Fauré en de epische verhaalkracht van Rita Strohl. Van deze laatste componiste mogen Heyman en Bengi zich ware verdedigers noemen: in de Grande Sonate Dramatique ‘Titus et Bérénice’ (1892) van Strohl bouwden ze een intrigerende plot op dankzij een gedurfde aaneenschakeling van emotionele uitersten. Over elke noot communiceerden ze met een verfijnd muzikaal oor. Zo kon een bijna vergeten werk toch nog eens, met alle liefdevolle aandacht die het verdient, in het collectieve geheugen gekoesterd worden.

Met de steun van de VZW SWUK Vlaanderen

7 september 2021: Cellorecital met Ella van Poucke

De muren van de Concertstudio kregen tijdens het eerste concert van het seizoen meteen een hoop onstuimig talent te verduren. Celliste Ella van Poucke en pianist Caspar Vos versmolten tot een niet te stuiten brok artistieke bevlogenheid in een programma met drie cellosonates. Resultaat: aan het eind van de avond bleven de zielen van Debussy, Poulenc en Rachmaninov ademloos in de lucht hangen. Dat de twee Nederlanders naast geweldige muzikanten ook aangename gesprekspartners zijn, werd duidelijk tijdens het interview waarmee presentatrice Ella Michiels (ook wel te horen op de concerten met het Antwerp Symphony Orchestra) ons verraste. En zo werd het nieuwe seizoen weer knallend ingezet!

28 juni 2021: Pianotrio met Sylvia Huang

Na maanden stilte klonk er eindelijk weer live muziek bij Euterpe, al was het niet helemaal op de gebruikelijke manier. Heel wat extra helpende handen zorgden ervoor dat we bubbelgewijs konden plaatsnemen in de Sint-Augustinuskerk in Stasegem. De muzikanten boorden dan weer hun energiebronnen uitzonderlijk diep aan om tweemaal op dezelfde avond een volledig recital speelden. Maar: het deed ongelofelijk veel deugd!

De eerste tonen die onze oren bereikten, waren -heel toepasselijk- afkomstig van een onwennige en verwonderde Beethoven, die aan het begin van zijn vierde cellosonate meteen een vraag formuleert. Duidelijkheid krijgen we niet echt. Wat dieper in het werk schrijft Beethoven zelfs een aantal verwarde passages, waarbij hij tegen de muren van zijn isolement, te wijten aan zijn toenemende doofheid, lijkt op te lopen. Tijdens de Trois pièces voor cello en piano van Nadia Boulanger sloop de poëzie onze avond binnen, tot zelfs de nacht viel in de Nocturne voor viool en piano van Lili Boulanger en een kind begon te dromen in Rêve d’enfant van Eugène Ysaÿe. Ook verdriet zocht die avond zijn toevlucht in de poëzie, met name in het Poème élégiaque voor viool en piano van Ysaÿe en het Trio élégiaque van Rachmaninov.

Ergens vanaf het podium fluisterden de muzikanten ons die mystieke dromen in het oor. Met buitengewone flexibiliteit navigeerde Nicolas Callot (piano) de complexe ritmische en harmonische interacties met zijn partners zodat de muziek haar bedrieglijk eenvoudige deiningen verkreeg. Met evenwichtige vastberadenheid combineerde Stéphanie Huang (cello) power en vingervlugheid zodat de melodieën onafwendbaar op hun doel afgingen. En met poëtische bevlogenheid deed Sylvia Huang (viool) alle gedachten en beslommeringen in pure klank oplossen. Laten we nog even dubbelzinnig doen en een wakkere droomtoestand aanhouden. Er is nog tijd genoeg…

10 oktober 2020: Vioolrecital met Jolente De Maeyer

Gewapend met mondmaskers, handgel en een zaalplan afgestemd op de anderhalvemeter-regel namen we plaats om een duo te horen dat pas enkele dagen van tevoren te horen had gekregen dat zij een concert mochten komen spelen. Maar de muzikanten waren dan ook niet de eerste de beste: Jolente De Maeyer (viool) en haar partner Nikolaas Kende (piano) zijn beiden individueel al van topniveau, maar hebben daarbovenop nog eens bakken ervaring als vast duo. Dit verklaarde dan ook meteen de goed geoliede, fantasierijk gespeelde Kreutzer-sonate van Beethoven. Daarnaast hoorden we ook nieuwe tot gloednieuwe muziek uit Rusland: Stravinsky’s Suite Italienne, gevolgd door een selectie preludes van Auerbach. Een (her)ontdekking waard!