20 jaar Euterpe

In 2017 bestaat Euterpe 20 jaar en dat laten we niet ongemerkt voorbij gaan! Op 7 oktober 2017 organiseren we een jubileumconcert in de Schouwburg van Kortrijk met alles erop en eraan: twee topsolisten, een kamerorkest en een wereldpremière, een receptie voor alle aanwezigen, een cd-opname… We kijken er alvast naar uit en hopen natuurlijk dat u massaal komt meevieren!

 

Over het programma: ‘Verzilverde herinneringen’

Voor zijn Concerto voor viool, harp en strijkorkest ‘La Disperazione di Euridice’ haalde de West-Vlaamse componist Rafaël D’Haene inspiratie bij de Griekse Orpheus-mythe. Het concerto werd speciaal geschreven voor het Camerata Brugense (het voormalige Kamerorkest Brugge), dat op 7 oktober ook de première zal geven. Rafaël D’Haene, geboren in 1943 in Gullegem, is niet van de minste: voor zijn composities werd hij meermaals bekroond, onder meer in Parijs met de prijs Lili Boulanger voor zijn gehele œuvre.

In tegenstelling tot Orpheus kijken we in het tweede deel van het concert figuurlijk achterom met Tsjaikovski’s Souvenir de Florence voor strijkorkest. Na diens mijmeringen over Firenze zijn we zelf allicht klaargestoomd om de herinneringsdoos boven te halen tijdens een aangename receptie.

 

Over de muzikanten

Violiste Ning Kam neemt de artistieke leiding van het Camerata Brugense op zich en zal daarnaast één van de solopartijen in D’Haenes Concerto voor haar rekening nemen. De harppartij wordt ongetwijfeld op sublieme wijze gebracht door Anneleen Lenaerts. Beide dames zijn intussen gevestigde waarden. Ning Kam, geboren in Singapore, werd tweede laureate in de Koningin Elisabethwedstrijd in 2001. Anneleen Lenaerts behaalde op jonge leeftijd inmiddels talloze prijzen op internationale wedstrijden (o.a. de Grand Prix International Lily Laskine) en werd in 2010 benoemd tot Solo Harpiste van de Wiener Philharmoniker.

 

Schermafbeelding 2017-03-26 om 12.22.49

 

Historiek van Euterpe

17 oktober 1997. Euterpe geeft haar eerste concert in de kerk van de zusters Augustinessen in het Hospitaal van Kortrijk. Op het programma: de Duitse bariton Udo Reinemann en de Kortrijkse sopraan Marie-Claude Solanet. Ze zingen liederen van Mendelssohn, Schubert en Brahms.

Meteen waren wij als initiatiefnemers ervan overtuigd dat onze nieuwe concertorganisatie tegemoetkwam aan een reële behoefte. Euterpe stelde zich immers tot doel ‘klassieke’ kamermuziek te programmeren, maar beperkt tot de 19de en de 20ste eeuw. Ze zou daarvoor vooral, maar niet exclusief, een beroep doen op jonge, beloftevolle muzikanten uit de brede regio en hen podiumervaring bieden. Bovendien zouden de concerten plaatsvinden in architecturaal interessante plekken: stemmige kerken en kapellen of originele ruimtes zoals het paviljoen in Directoirestijl van het Park St.-Georges, de aerobiczaal van Fitnessclub De Kaai, het restaurant van hotel Damier…

Zo zouden de toehoorders niet alleen een concert krijgen, begeleid met deskundig commentaar, maar ook toelichting bij de locatie waarin het event plaatsgreep. Euterpe heeft dit jaren volgehouden, maar finaal moesten we in 2009 uitwijken naar de Concertstudio: het publiek werd almaar talrijker, er was vraag naar meer comfort voor artiesten en melomanen en naar een betere akoestische kwaliteit.

Vandaag, twintig jaar later, kan Euterpe een mooi bilan voorleggen. Als we uitgaan van de vaste vijf concerten per jaar, dan organiseerden we honderd concerten, goed voor zowat 15.000 toehoorders. In feite kwam daar nog elk jaar een zomerconcert bij, zoals de memorabele concertavonden in het Auditorium van Piano’s Maene in Ruiselede, de sfeervolle St.- Augustinuskerk in Stasegem, het kasteel Hemsrode in Anzegem… Bovendien werkten we ook geregeld samen met het Festival van Vlaanderen. Zo kunnen we rustig stellen dat onze concerten zowat 20.000 melomanen gelukkig hebben gestemd.

Aan hoeveel muzikanten heeft Euterpe, in die twee decennia, een podium gegeven? We mogen dit rustig ramen op zowat tweehonderdvijftig, uit binnen- en buitenland. Onder hen een pak beloftevolle jongeren, op de drempel van een succesvolle carrière. Zo gaf Euterpe een duwtje in de rug aan aanstormende talenten als de pianisten Hans Ryckelinck, Eliane Reyes, Nikolaas Kende en Julien Libeer, de celliste Marie Hallynck, de violisten Yossif Ivanov en Lorenzo Gatto, het trio Simoens, bas Charles Dekeyser, sopraan Lore Binon, en zoveel anderen.

Maar Euterpe verwende haar publiek ook met heuse toppers, zoals de violiste Ning Kam, de cellist Gauthier Capuçon, de harpiste Anneleen Lenaerts, de pianisten Liebrecht Vanbeckevoort en Francesco Piemontesi.

Trouw aan haar doelstellingen programmeerde Euterpe een flink pak Vlaamse componisten, waaronder Rafaël D’Haene, Wim Henderickx, Piet Swerts, Boudewijn Cox, Roland Coryn, Vic Legley, Mathias Coppens, An Kuppens … Wie deed beter?

Honderd concerten, dit impliceert uiteraard ook het aanmaken van honderd altijd prima verzorgde programmaboekjes, met de cv’s en de foto’s van de artiesten, met deskundig muzikaal commentaar, en dat alles in een fraaie vormgeving!

Liep alles altijd op wieltjes? Neen, er waren al eens akkefietjes. Ooit begon een vleugelpiano door het podium te zakken, zonder dat de pianist het merkte: een attente componist moest hem redden van de ‘ondergang’! Soms moest een muzikant of een volledig gezelschap van de ene dag op de andere vervangen worden: een heksentoer! En af en toe werd het programma al eens op zijn kop gezet of gedeeltelijk vervangen.

Toch mogen we best trots zijn op wat we in twintig jaar hebben gepresteerd. Dit kon alleen dankzij de inzet van een sterk team, onder leiding van Christian Vereecke. Dit team stond – en staat nog steeds – in voor een programmatie die een goede balans weet te vinden tussen klassieke, moderne en hedendaagse kamermuziek, met daarbij aandacht voor de nodige afwisseling aan instrumenten en ensembles. Ook de praktische organisatie blijft hoge eisen stellen: de zoektocht naar data die passen zowel voor de uitvoerders als voor de Kortrijkse Concertstudio, opstellen van de contracten, afspraak over het programma; de dag zelf: opvang van de artiesten, vestiaire voor de bezoekers, aanvoeren van bloemen, van drankjes voor de receptie en de nodige bar(wo)men… En dat alles met vrijwilligers. En uiteraard geruggensteund door een trouwe schare sponsors zonder wie niets van dit alles mogelijk zou geweest zijn!

Maar de enthousiaste respons van 20.000 melomanen bewijst alvast dat Euterpe een stevige plaats verworven heeft in het hart van de Kortrijkse regio. Ad multos annos, Euterpe!

Vic Nachtergaele