Op 29 april 2010 trad componist Wim Henderickx op als dirigent bij de uitvoering van eigen werk. Met discrete, sierlijke maar vooral uiterst precieze gebaren leidde hij het Hermes Ensemble door zijn veeleisende partituren. Veeleisend, niet omwille van acrobatische toestanden, maar omwille van het ascetische en contemplatieve karakter van de stukken. Permanente pianissimo’s, delicate kleurtoetsen en stiltes vergen een uiterste concentratie en beheersing vanwege de musici. Mezzosopraan Els Mondelaers, het koor VOX en de instrumentalisten van het Hermes Ensemble brachten de meditatieve en wijdingsvolle muziek op een ontroerende en ingetogen manier.

Het programma was ook ruimtelijk perfect opgebouwd. Het eerste deel – Darkness – van Disappearing in Light speelde zich af in de halfduistere zijbeuk van de Onze-Lieve-Vrouwekerk. Terwijl de delen twee en drie – Meditation en Light – opklonken in het hoogkoor, lichtten de hoge glasramen op in een felle gloed. De sierlijke gotische architectuur, het wondere lichtspel en de delicate muziek van Wim Henderickx vormden een perfecte symbiose.

Ook In Deep Silence III vergde van de musici en publiek een gespannen aandacht: ‘variaties op de stilte’ zou men dit meditatieve werk kunnen noemen.

In Dawn is de orkestratie duidelijker present maar toch laat ze de poëzie van Kahlil Gibran alle ruimte. De lyrische warmte van de drie teksten – Song of the Rain, Song of the Flower en Song of Love – werd met delicate toetsen ondersteund door een muzikale taal in dienst van de tekst. Naar het woord van de componist: “de muziek voegt er alleen de geuren aan toe…”.

Het aandachtige publiek dankte de componist en de uitvoerders met een warm en enthousiast applaus. Deze eerste samenwerking tussen Euterpe en het Happy New Festival van Kortrijk is zeker voor herhaling vatbaar!

Het concert van vrijdag 26 maart greep terug naar de concerttraditie van de 19^e eeuw: in de salons kwamen op één avond zowel zangers als instrumentale solisten aan bod. Zanger van dienst was de bas Charles Dekeyser:  wat een techniek, wat een volume en wat een repertorium voor een jonge zanger van 23 jaar! Pianist Dmytro Sukhovienko begeleidde hem op een delicate manier door de uiteenlopende zangstijlen van R. Strauss, L. van Beethoven, G. Verdi, R. Vaughan Williams, H. Purcell en P. Tsjaikovski. In zijn solostukken van R. Schumann, V. Silvestrov en P. Tsjaikovski wist hij het hele gamma van zijn muzikaal kunnen te demonstreren. Zelden reageerde het Euterpe-publiek zo enthousiast! Als bisnummer kreeg het nog de Prelude op. 23 nr. 5 voor piano van S. Rachmaninov en de aria ‘La Calunnia’ uit ‘Il Barbiere di Siviglia’ van G. Rossini.

In de aanloop naar haar deelname aan de Koningin Elisabethwedstrijd voor piano bracht Stephanie Proot ons een veeleisend programma. Veeleisend voor de uitvoerster dan toch. Van Bach naar Prokofiev, van Haydn naar Skriabin, van Beethoven naar Ravel, telkens gaat het om zeer uiteenlopende muzikale werelden. Je moet van goeden huize zijn om telkens de juiste sfeer te scheppen met een iets andere aanslag en met andere klankkleuren. Stephanie wandelde ogenschijnlijk moeiteloos door de pianistieke hoogstandjes. Het publiek gaf haar een staande ovatie: zowel een appreciatie voor dit schitterend concert als een warme bemoediging voor de uitdaging die haar wacht. We duimen voor haar!

Met dank aan firma Maene voor de ontvangst en omkadering.

Pianist Vanbeckevoort opende het concert met de Sonata quasi una Fantasia van Ludwig van Beethoven (pianosonate op. 27 nr. 1). Het Kryptoskwartet deed daarna zijn naam – geheim! – alle eer aan door het weinig bekende strijkkwartet nr. 2 op. 50 van Joseph Jongen te vertolken. Deze Luikse componist (1873-1953) ontvangt de laatste jaren de aandacht waarvan hij na zijn dood lange tijd ten onrechte verstoken bleef.

Na de pauze genoot het talrijke publiek van de heerlijke verklanking van het passionele Pianokwintet in f van César Franck. Het was een plezier om te horen hoe pianist en strijkkwartet elkaar vonden van bij hun eerste gezamenlijke optreden. Het was immers op uitnodiging van Euterpe dat het Kryptoskwartet voor de eerste keer met pianist Liebrecht Vanbeckevoort concerteerde. Voor herhaling vatbaar!

Sarah Dupriez (cello) en Tomoko Honda (piano) brachten een gedurfd programma. En ze brachten het met verve. Ze lieten ons genieten van twee kortere composities van twee Vlaamse componisten, Elias Gistelinck en Vic Legley, en van twee cellosonates van Prokofiev en Rachmaninov.

Het publiek wist te genieten zowel van de hedendaagse composities die nieuwe klanken weten te ontlokken aan de cello als van het laat-romantische idioom van de Slavische grootmeesters die zich sterk aangesproken voelden door het lyrische en altijd wat melancholische temperament van het instrument.

Het publiek was enthousiast over het talent en de overgave waarmee de twee charmante jonge musici zich op deze meesterwerken stortten. Als toemaatje kreeg het dankbare publiek nog een ontroerende Vocalise van Rachmaninov.

Jenny Lin, een internationaal gerenommeerde pianiste, betoverde ons met haar muzikale veelzijdigheid. Haar programmakeuze, gaande van Bach en Debussy tot Sjostakovitsj en Franck, voerde ons (ver) terug in de tijd, maar liet ons genieten van deze rijke geschiedenis van de muziek.

Daarnaast vertolkte zij voor het eerst het werk pravaasaH, gecomponeerd door talent van eigen bodem, Boudewijn Cox. In het interview dat hij had met Greet Samyn, de presentatrice van het concert, vertelde hij ons dat hij een intiem en introvert stuk geschreven heeft. Het werd op luid applaus onthaald.

Deze avond vol muzikaal genot werd, naar gewoonte, in stijl afgesloten bij een gezellig glaasje.

Op 26 maart brachten wij Jolente De Maeyer. Ze werd in mei geselecteerd voor de halve finale van de Koningin Elisabeth Wedstrijd 2009. Ook de andere geselecteerde Belgische kandidaat, Lorenzo Gatto, was in 2008 bij ons te horen en bereikte bovendien de finale. Hij werd tweede laureaat.

Het pianorecital van de jonge Yanna Penson bij Piano’s Maene te Ruiselede was een groot succes. Het voorafgaande bezoek aan het prachtige pianobedrijf, met als gids niemand minder dan Chris Maene zelf, boeide heel wat mensen. Na het recital van Yanna was er een verzorgde receptie waarbij de mensen nog gezellig konden nakaarten. Voor herhaling vatbaar …

De vernieuwde Concertstudio van Kortrijk is een prima zaal voor kamermuziekconcerten en dat weet ons publiek. Er was dan ook een talrijke opkomst voor het concert met Jolente De Maeyer, Vlad Weverbergh en Nikolaas Kende. Het programma was heel contrastrijk en daar houdt ons publiek wel van. Bovendien was de jonge Vlaamse componist Bram Van Camp aanwezig. Het korte gesprek met hem vond iedereen heel verhelderend en sympathiek.

De gezellige kerk van Stasegem heeft prima akoestische kwaliteiten voor kamermuziek. Op 20 februari konden we genieten van de loepzuivere, warme toon en het gevoelige musiceren van de jonge Franse violiste Fanny Clamagirand. Op de piano begeleid door Eliane Reyes, bracht ze ons op haar prachtig instrument (een Matteo Goffriller uit Venetië, 1700) meesterwerken van Cl. Debussy, E. Ysaÿe en C. Franck.

Als kers op de taart kreeg het publiek nog ‘Le Cygne’ van C. Saint-Saëns.