Euterpe vzw werd opgericht in 1997.

Euterpe stelt zich tot doel in het Kortrijkse de promotor te zijn van kamermuziek uit het klassieke repertorium en aan jonge musici en componisten van hoog niveau een podium te bieden. Om dit doel te bereiken en het gekozen profiel te bewaken, stelt Euterpe bij haar jaarlijkse programmering volgende criteria voorop:

1. Kamermuziek van kwaliteit:

Deze omvat zowel bekende, onbekende als miskende werken van de hand van zowel bekende, onbekende als miskende componisten uit vooral de XIXe, de XXe en de XXIe eeuw, zonder uitsluiting van enige stijl of genre, maar met het accent op de moderne en hedendaagse productie.

2. Podium voor Vlaamse componisten:

Euterpe schenkt speciale aandacht aan het oeuvre van hedendaagse componisten, behorend tot welke muzikale esthetica ook, zodat de melomaan een representatief staal krijgt van wat er leeft op de hedendaagse muzikale scène.
Meer bepaald programmeert Euterpe geregeld creaties van Vlaamse componisten die ze confronteert met het oeuvre van hedendaagse componisten wereldwijd.

3. Podium voor jonge uitvoerders:

Zonder afbreuk te doen aan de gestelde eisen van hoge kwaliteit wil Euterpe vooral aan jonge talentvolle uitvoerders de kans bieden op te treden en zich bij een ruimer publiek bekend te maken.

4. Goede locaties:

Euterpe brengt haar concerten bij voorkeur in locaties die muzikaal een optimale verklanking waarborgen. Af en toe wil Euterpe ook haar uitvoeringen brengen in andere locaties van stad en streek die een meerwaarde kunnen geven aan de muzikale beleving.

5. Programmering:

Euterpe streeft ernaar haar programma’s telkens een thematische coherentie te geven.

Het bestuur van Euterpe toetst de jaarlijkse programmering nauwlettend aan het doel en de criteria die de vereniging zich heeft gesteld. De bestuursleden zijn: Christian Vereecke (artistiek beleid en voorzitter), Rita Hocke-Boedts, Vic Nachtergaele, Piet Dheedene, Bart Flamée en Kristof Boucquet.

Wie is ‘Euterpe’?

Etymologisch verwijst de naam naar een prettig (‘eu’) esthetisch genoegen (‘terp’). De muzen zijn heel oud: ze lijken ontstaan bij de Etruskers (voor de Romeinen, in Noord Italië). Toen waren ze een soort natuurgodinnen, zoals de nimfen. Ze stonden er voor erotische verleiding.

Bij de Grieken (vanaf de 5e eeuw v.C.) werden ze bovendien geassocieerd met de muziek (muziek = kunst der muzen). Ze zouden de (meestal) 9 dochters zijn van Zeus en Mnémosyne (de godin van het geheugen: zij die het verleden kent). Ze verbleven op de Olympos (grens Thracië en Thessalië) bij de goden. Hun rol bestond erin het goddelijke leven op de Olympos op te vrolijken met hun verleidelijk figuur en hun muziek. Op aarde zorgden zij voor de inspiratie van de dichters (door het verleden te openbaren waarover de dichters schreven).

Hun respectieve functies zijn maar laat gefixeerd. Zo werd Euterpe soms beschouwd als patrones van de lyrische poëzie, soms van de studie der natuur. Maar omdat ze steeds wordt voorgesteld met de dubbele fluit (cf. standbeeld in het Vaticaan) werd zij meer en meer de muze der muziek en specifiek van de fluit. De dubbele fluit was hét instrument bij uitstek bij de Dionysische dansen: vandaar dat zij stond voor plezier en vreugde (haar erotische component). In de loop der eeuwen werd zij echter geassocieerd met Apollo, de god van de beheerste harmonie.
Kortom, Euterpe, muze van het esthetisch genieten en de muziek, staat symbool voor de (erotische) verleiding van de muziek! Een combinatie van Dionysisch uitleven en Apollinische beheersing! Konden we een betere naam gekozen hebben?