16 februari 2017: ‘De vleugel wijd opengeklapt’

De afwezigen hadden ongelijk! Hoewel Rémi Geniet in dit concert een uitputtend programma bracht, werd zijn overgave met elke compositie intenser. Voor de zinsstructuren in de twee Beethoven-sonates had Geniet bovendien een duidelijke impact voor ogen en elke stem in de fuga aan het einde van Beethovens Opus 31 kende zijn eigen spontane ziel. Prokofieffs Achtste sonate vormde geen enkele barrière op vlak van geheugen en techniek en aan het slot zette Geniet in zijn uitvoering van La valse een allesverblindende show op de planken: snel veranderende orkestrale timbres voor elk vleugje walsmuziek, spontane en toch gecontroleerde tempo-schommelingen… Pianist en piano sleurden elkaar walsend mee en hoewel Ravel zijn gigantische wals-constructie uiteindelijk laat ineenstorten, bleef Rémi Geniet tot op het einde heer en meester van het schouwspel. In het dromerige bisnummer, Chopins Mazurka Opus 17 nr. 4, konden we alles laten bezinken.

Schermafbeelding 2017-02-18 om 18.28.24


-->