Sarah Dupriez (cello) en Tomoko Honda (piano) brachten een gedurfd programma. En ze brachten het met verve. Ze lieten ons genieten van twee kortere composities van twee Vlaamse componisten, Elias Gistelinck en Vic Legley, en van twee cellosonates van Prokofiev en Rachmaninov.

Het publiek wist te genieten zowel van de hedendaagse composities die nieuwe klanken weten te ontlokken aan de cello als van het laat-romantische idioom van de Slavische grootmeesters die zich sterk aangesproken voelden door het lyrische en altijd wat melancholische temperament van het instrument.

Het publiek was enthousiast over het talent en de overgave waarmee de twee charmante jonge musici zich op deze meesterwerken stortten. Als toemaatje kreeg het dankbare publiek nog een ontroerende Vocalise van Rachmaninov.